W filmie z 1962 roku Lawrence z Arabii, T.E. Lawrence rozgląda się po pustyni uważanej za niemożliwą do przebycia. Niezrażony mówił do Sherifa Alego, że ich cel podróży „jest gdzieś tam”, wskazując rozległe piaski. „To tylko kwestia czasu”.

Kiedy uczestnicy ósmej edycji Mega Event WorldWide Conference zasiedli w Palm Spring w Kalifornii, by dyskutować o przyszłości linii lotniczych, nastąpił moment, kiedy podobnie jak T.E. Lawrence też spojrzeliśmy na piasek. Mowa o innej pustyni: Sonora, a nie o Wielkim Nafudzie. Ponadto fizyczne wyzwanie, jakim jest przejście przez pustynię, zostało za nas rozwiązane, jako że przelecieliśmy nad nią w eleganckim samolocie, o którym nawet nie śniono w czasach Lawrence’a.

Mimo to metafora przemierzania pustyni nadal tkwiła w naszych głowach. Jako branża mamy silne jasno określony cel. Mamy też narzędzia, niezbędne fundusze i hart ducha, by tam dotrzeć.

Wiemy, że linie lotnicze mogą pomnożyć swoje przychody, zwiększyć konkurencyjność i satysfakcję swoich klientów przez zastosowanie strategii merchandisingu. To właśnie nasz cel, kiedy myślimy o przemierzaniu metaforycznej pustyni. Mamy już „przewodników, a także świadomych przywódców, którzy dostarczyli mapy”.

Podczas konferencji prezentacja Amadeus rozpoczęła się od zarysowania całokształtu usług dodatkowych oferowanych przez linie lotnicze, omówionych szerzej we wspólnym badaniu Accenture i Amadeus. Następnie przeszliśmy do dyskusji nad tym, jakich narzędzi możemy używać, aby lepiej poruszać się w branży.

Richard Thaler – laureat Nagrody Nobla z 2017 roku i ekspert nurtu ekonomii behawioralnej – przedstawił nam koncepcję „architektury wyboru”, zgodnie z którą na podejmowane przez nas decyzje może mieć wpływ środowisko, w którym tego dokonujemy. Thaler omawiał obszernie tę teorię w kontekście polityki publicznej. Jego książka Nudge napisana razem z Cass Sunstein zainspirowała decydentów, takich jak np. brytyjski Nudge Unit. Podczas gdy rządy pomagają obywatelom podejmować rozsądniejsze decyzje życiowe, linie lotnicze mogą pomagać klientom dokonywać optymalnych wyborów dotyczących ich podróży dzięki zrozumieniu szerokiego kontekstu.

Kolejnym prelegentem był George Dantzig, bardziej znany od operacyjnej strony biznesu. Opracowany przez niego algorytm sympleksowy stanowił wspaniałe osiągnięcie w zakresie optymalizacji matematycznej. Metoda pozwalała w szybki i efektywny sposób podejmować decyzje w celu rozwiązania problemów, które mogą być przedstawione na zasadzie zależności liniowych. Jedno z pierwszych zastosowań dotyczyło wyzwań związanych z transportem, np. jak przydzielić samolot do rozkładu lotów lub załogę do danego samolotu. Metoda może być stosowana także do innych zależności linearnych, takich jak przychody z opcjonalnego przydziału miejsc czy ustalania optymalnych cen, biorąc pod uwagę wszystkie rodzaje ograniczeń.

Dantzig wydał Simplex Method w 1947 roku, 70 lat przed tym jak Thaler otrzymał Nagrodę Nobla za zasługi w dziedzinie ekonomii. Dantzig i Thaler są tylko dwójką spośród mentorów dostępnych dla linii lotniczych, którzy mogą przeprowadzić je przez metaforyczną pustynię. Istnieją ciekawe obserwacje, przemyślenia i narzędzia, dzięki którym możliwe jest osiągnięcie wyznaczonego celu. To tylko kwestia czasu.

Na podstawie tekstu